3ο Σύστημα Προσκόπων Τούφας Χαλανδρίου

Σύντομο Ιστορικό:

Οι Πρόσκοποι στο Χαλάνδρι έχουν μια μεγάλη ιστορία που ξεκινάει το 1927.

Αν και με πολύ ενεργό Προσκοπισμό τα Συστήματα στο Χαλάνδρι δεν κατάφεραν ποτέ να έχουν ιδιόκτητη λέσχη (εκτός της περιόδου 1950-1967) πράγμα το οποίο δημιούργησε το πρόβλημα των συχνών μετακομίσεων, άρα και την απώλεια των όποιων αρχείων υπήρχαν. Συνήθως κατά τη διάρκεια αυτών των μετακομίσεων, κάποιος έπαιρνε τα αρχεία στο σπίτι του για να τα σώσει από πιθανή φθορά ή και απώλεια με αποτέλεσμα να ξεχνιούνται και τελικώς να χάνονται.

Έτσι η ιστορία και τα επιτεύγματα των Βαθμοφόρων, των Ομάδων και των Συστημάτων μεταφέρονταν μόνο από στόμα σε στόμα, ελλιπή και πολλές φορές λανθασμένα, όχι γιατί κάποιος το έκανε εσκεμμένα, απλά γιατί έτσι τα θυμόταν.

Για τον παραπάνω λόγο άρχισα μια προσπάθεια ώστε να μάθω όσο γίνεται περισσότερα για τον Προσκοπισμό στο Χαλάνδρι. Άρχισα να ψάχνω, να ρωτάω, να σκανάρω όποιον και ό,τι έπεφτε στα χέρια μου.

Έτσι τον Ιανουάριο του 2017 κατεβαίνω στο ιστορικό αρχείο του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων και ανοίγω κούτες με αρχεία και όπου βρίσκω τη λέξη Χαλάνδρι ή Φλύα το σκανάρω. Τα περισσότερα αρχεία που βρίσκω αφορούν εντολές διοικήσεων βαθμοφόρων, μετακινήσεις βαθμοφόρων και προγράμματα της δεκαετίας του 1950.

Ένα από τα αρχεία ήταν ο απολογισμός έργου της Τοπικής Εφορείας Χαλανδρίου προς τον Περιφερειακό Έφορο για το έτος 1957. Στην τρίτη σελίδα αυτού του απολογισμού διάβασα κάτι που με ξάφνιασε μιας που δεν το είχα ξανακούσει από κανέναν.

Στην ερώτηση αν υπάρχουν ιδιοκτησίες υπήρχαν δύο απαντήσεις. Η πρώτη αφορούσε το γνωστό "Τολ των Προσκόπων" στη ρεματιά του Χαλανδρίου και η δεύτερη για ένα ιδιόκτητο οικόπεδο 13 στρεμμάτων στη Ραφήνα.

Η πρώτη μου ενέργεια ήταν να ρωτήσω τον υπεύθυνο του ιστορικού αρχείου και πρώην πρόεδρο του ΣΕΠ, Χρήστο Σταθόπουλο, αν του έλεγε κάτι αυτή η πληροφορία για τα 13 στρέμματα. Μου είπε οτι κάτι του θύμιζε και οτι έπρεπε να ρωτήσω τον δικηγόρο που ασχολείται με τις ιδιοκτησίες. Ο δικηγόρος με ενημέρωσε οτι είχαν το συμβόλαιο της δωρεάς του 1951 αλλά όποια προσπάθεια και να έκαναν δεν κατάφεραν να το εντοπίσουν μιας που ήταν οριοθετημένο με δέντρα και πέτρες.

Στα αρχεία που βρήκα φαίνεται οτι έχουν πραγματοποιηθεί κατασκηνώσεις στον χώρο τα πρώτα χρόνια τουλάχιστον, αλλά πιθανολογώ πως η αιτία για την απώλεια της γνώσης για τον συγκεκριμένο χώρο έχει να κάνει με το θάνατο του Τοπικού Εφόρου Χαλανδρίου, Γεωργίου Λιοσσάτου, το 1964.

Αφού πήρα ψηφιακό αντίγραφο του συμβολαίου και επέστρεψα σπίτι, προσπάθησα μέσω διαδικτυακών χαρτών να εντοπίσω το σχήμα του. Μετά από αμέτρητες ώρες στον υπολογιστή ξεκίνησα την προσπάθεια ανάγνωσης του συμβολαίου μήπως έδινε και κάποιο ακόμα στοιχείο. Με τη βοήθεια λοιπόν του γονέα Μιχάλη Μοντεσάντου μεταφράσαμε όλο το συμβόλαιο και αποφασίσαμε να πάμε πρώτα στο κτηματολόγιο των Σπάτων που υπάγεται η Ραφήνα. Εκεί η υπάλληλος μας είπε οτι μετά από τόσο μεγάλο διάστημα δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί ο χώρος και αν βρεθεί θα είναι καταπατημένος. Μετά από αυτή την ψυχρολουσία και μετά από μια απόπειρα εντοπισμού σε έναν χώρο που έμοιαζε στο χάρτη έχασα τις όποιες ελπίδες, αν και με έτρωγε μέσα μου.

Το υπόλοιπο που ακολουθεί θα έλεγα πως είναι είτε η απόλυτη τύχη, είτε η θεία πρόνοια που ήρθε να επιβραβεύσει τους κόπους και τις προσπάθειες.

Μάιος 2017: ο φοιτητής Χάρης Αβερκιάδης που μένει στην Πεντέλη, έχει χρόνο να διαθέσει σε κάποια δραστηριότητα και επιλέγει το Σύστημα μας γιατί του άρεσε η ιστοσελίδα μας. Ο Χάρης (Σουρικάτα πλέον) εκείνη τη χρονιά πάει παντού και τα κάνει όλα... κατασκήνωση Ομάδας, πανελλήνια δράση Ανιχνευτών, ανακαίνιση λέσχης. Η ιστορία του Σουρικάτα από εκεί και ύστερα είναι όλο και πιο ενεργή και να που τον...

Γενάρης 2019: φέρνει κάποιους συμφοιτητές του και φίλους του να ενταχθούν στο Σύστημα μας. Μέσα σε αυτούς και η φοιτήτρια Βίκυ Σαντ που μένει στη Ραφήνα. Εκεί γυαλίζει το μάτι μου και τη ρωτάω αν ο μπαμπάς της είναι παλιός Ραφηναίος και αν ξέρει καλά την περιοχή. Μου είπε πως ναι και αφού της εξήγησα τι ακριβώς ψάχνω ρώτησε το μπαμπά της και δυστυχώς πέσαμε πάλι σε τοίχο μιας που εκείνη την περίοδο ο μπαμπάς της ήταν πολύ απασχολημένος ως "τοπογράφος" και μας είπε να μην έχουμε ελπίδες για τον χώρο. Τελικά μέσα στο τρίμηνο σταματάει τον Προσκοπισμό η Βίκυ λόγω πολλών υποχρεώσεων...

Σεπτέμβριος 2022: Η Βίκυ επιστρέφει στο Σύστημα μιας που τέλειωσε τη σχολή και πλέον έχει χρόνο... Οπότε ως γνωστός ενοχλητικός ξανακάνω την ίδια ερώτηση και η Βίκυ μου λέει οτι πλέον εργάζεται και αυτή στην εταιρεία του μπαμπά της Πέτρου Σαντ και οτι θα ψάξει και η ίδια.

Οκτώβριος 2022: Η Βίκυ μου ανακοινώνει οτι η εγγονή της δωρήτριας της έκτασης είναι πελάτης της εταιρείας και έχουν όλο το αρχείο της... και κάπως έτσι ο χώρος βρέθηκε!

Στη συνέχεια ενημέρωσα το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων οτι εντοπίστηκε ο χώρος. Έγιναν δύο επισκέψεις στον χώρο, βεβαιώσαμε οτι δεν είναι καταπατημένος και σύντομα θα ξεκινήσουμε εργασίες ώστε από την περίοδο 2023-2024 να ξεκινήσουν οι κατασκηνώσεις των τμημάτων.

Για να γίνει εφικτό όλο το παραπάνω βοήθησαν οι (με σειρά εμφάνισης):

• Θεόδωρος Μοιρόπουλος (Τοπικός Έφορος Χαλανδρίου 1951)

  Ιωάννης Γιαννακός (Πρόεδρος Τοπικού Προσκοπικού Συνδέσμου Χαλανδρίου 1951)

  Ελένη Μαντζουράνη, το γένος Δημητρίου Κουζά (δωρήτρια 1951)

  Γεώργιος Γεωργακάς (εντόπισε το συμβόλαιο δωρεάς)

  Δημοσθένης Μαθιόπουλος (έρευνα, επιμονή)

  Μελέτης Ζαχαράκης (βοήθεια μέσα στο Ιστορικό αρχείο)

  Χρήστος Σταθόπουλος (βοήθεια μέσα στο Ιστορικό αρχείο)

  Μάνος Τσαγκαράκης (βρήκε στα αρχεία του ΣΕΠ το συμβόλαιο)

  Μιχάλης Μοντεσάντος (μετάφραση καθαρεύουσας, επισκέψεις σε κτηματολόγιο και αναζητήσεις στη Ραφήνα)

  Χάρης Αβερκιάδης (έφερε τη Βίκυ)

  Βίκυ και Πέτρος Σαντ (έψαξαν και έδωσαν το αρχείο τους, έφτιαξαν νέο τοπογραφικό, έγιναν χαλί να τους πατήσουμε)

  Κώστας Βεργίτσης (ανέλαβε να το τρέξει από μεριάς ΣΕΠ, επισκέψεις στο χώρο)

Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι που βοήθησαν στα πρώτα χρόνια της κατασκήνωσης και σίγουρα υπάρχουν και άλλοι που βοήθησαν στον εντοπισμό της είτε ηθελημένα είτε όχι. Σίγουρα θα υπάρξουν και πολλοί που θα εργαστούν από εδώ και πέρα μέχρι το "δασάκι" μας να γίνει επίσημα κατασκηνωτικό κέντρο, μέχρι τότε σε όλους εσάς... ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Δημοσθένης Μαθιόπουλος "Αστακός"

Αφού εντοπίσαμε τον χώρο, ολοκληρώσαμε τις διαδικασίες νέου τοπογραφικού και δημοσιεύσαμε το παραπάνω άρθρο, μάθαμε ότι το συμβόλαιο δωρεάς, το ΣΕΠ, το είχε βρει το 2008 όταν ο δικηγόρος Γεώργιος Γεωργακάς το εντόπισε στο υποθηκοφυλάκιο Χαλανδρίου. Παρ' ότι είχε βρεθεί το συμβόλαιο και ενώ είχαν γίνει κινήσεις εντοπισμού από την τότε διοίκηση του ΣΕΠ, οι Πρόσκοποι του χαλανδρίου δεν ενημερωθήκαμε ποτέ για την εύρεση του συμβολαίου!